Sabahın İlk ışıkları henüz dağların ardında
süzülürken,horozun sesi yankılandı.Köyün üst
başından ..Hava mis gibi toprak,ot ve taze çiğ
kokuyor.Fatih elinde sepetiyle,kümese doğru
yöneldi.Tavuklar çoktan uyanmıştı..Kanat çırparak onu karşılyorlardı.
Henüz sıcacık yumurtaları toplarken,bir köşede yeni çiıkan ciccivleri görünce yüzünde ister istemez,bir tebessüm oluştu.
Kümesin hemen yanında bir kaç arı kovanı vardı.Güneş yukseldikçe arılar birer birer uçuverdi .Çiçeklere doğru gökyüzüne..O an anladım ki doğanın düzeni İnsanın yüreğinide iyileştiriyor.
Biraz ilerde çınar altına kurulmuş bir tahta masa üzerinde taze demlenmiş köy çayı,köy ekmeği,yenİ sağılmış süt..:reçel.bal.zeytin..
Hersey sade herşey gerçek.Ne fazlası vardı ne ekSiği.
Köyde yaşamak doğanın kalbinde emeğin ve huzurun içinde yaşamak demekti..